HAZARD
Kasyno. Czemu nie. Wszystkiego trzeba w życiu spróbować. Podoba się? Tak. Na początku wszystko jest fajne. Czysta zabawa. Ale wczasy się kończą i trzeba wrócić do normalności. Jednak chce się wrócić, powtórzyć grę. A może dzięki temu się wzbogacę? Wygram fortunę? Na początku delikatnie, wydaje się to, co się ma. Potem zaczynają się pożyczki. A kiedy już nikt nie chce pożyczyć i żąda zwrotu pieniędzy. Ale skąd je wziąć? Sprzedaje się kosztowności, potem wynosi się meble z domu, a na końcu sprzedaje się dom, mieszkanie. Wszystko co się ma. Najważniejsze jest żeby grać. I ta ciągłą nadzieja "może tym razem się uda", "teraz na pewno trafie". W rzeczywistości hazardzista traci wszystko. Jeśli zostanie pozostawiony samemu sobie, zniszczy się. Straci wszystko. Zamieszka na ulicy. Będzie za późno na wszystko. Zrozpaczony, z długami. Jeśli miał szczęście i pożyczał od znajomych to pół biedy, ale co jeśli pożyczał od ludzi, którzy żyją pożyczając i potem odzyskują pieniądze z procentem? Tacy ludzie nie odpuszczają. Hazard to niebezpieczna dziedzina. Człowiek, który się uzależnił musi poddawać się leczeniu. Pozostawiony sam sobie albo wróci do hazardu, albo będzie wrakiem człowieka. Hazard kusi jak wąż. Nie można dać się zwieść perspektywą szybkiej gotówki. Wybory na ziemi nie są łatwe. Ale czy ktoś powiedział, że takie mają być? Przecież mamy wolną wole